De seksuele exploitatie van kinderen vindt plaats in zowel ontwikkelings- als ontwikkelde landen. Desondanks, is er geen betrouwbare manier om het aantal minderjarige slachtoffers van commerciële seksuele uitbuiting wereldwijd bepalen.

De reden voor het tekort aan betrouwbare statistieken variëren. Bijvoorbeeld, er is nog geen gemeenschappelijke methodologie om het aantal misbruikte kinderen te bepalen ontwikkeld, en er is zelfs geen universele definitie over wat seksuele commerciële exploitatie inhoudt. Bij kinderpornografie zijn sommige kinderen zelfs niet bewust dat ze worden uitgebuit, en daardoor blijft deze misdaad ongekend. Gelijkaardig, sommige kinderen zullen de misdaden tegen hen niet rapporteren omwille van angst of schaamte. In sommige werelddelen, waar dit onderwerp een taboe is, zoals Centraal-Azië, het Midden-Oosten en Noord-Afrika, is het bewijs voornamelijk anekdotisch. Tot redelijk recent, is er geen serieuze poging gedaan om deze problemen aan te kaarten in deze gebieden en heel weinig onderzoek is ondernomen.

Onderzoek naar kinderhandel voor seksuele doeleinden

In gebieden waar onderzoek is uitgevoerd, zijn de algemene gegevens niet verregaand genoeg om een werkelijk beeld te geven. Dit lijkt het geval te zijn met onderzoek over mensenhandel in het algemeen. Verslagen maken zelden het onderscheid tussen de personen die slachtoffers zijn van mensenhandel met een seksueel doel en degenen die slachtoffers zijn wegens economische of andere doeleinden. Bovendien, wordt er zelden een onderscheid gemaakt tussen handel in vrouwen en handel in kinderen, en de onderzoeken dat een onderscheid maken, maken zelden een onderscheid tussen de verschillende leeftijden van de kinderen of tussen jongens en meisjes.

Er kan een groot verschil zijn tussen de gerapporteerde getallen van verschillende bronnen, vaak reflecteren de gevestigde belangen van de bron in plaats van de echte eigenheid van commerciële seksuele exploitatie. Bijvoorbeeld, de bronnen van de overheid zullen de getallen onderschatten, or zelf ontkennen dat het probleem bestaan, om hun internationale reputatie te beschermen. Sommige journalisten zullen dan weer de getallen overschatten om de problematiek meer sensatie bij te brengen.

Onderzoek naar kinderprostitutie

Het onderzoek naar de kinderprostitutie heeft de neiging om zich op haar meest zichtbare vormen te focussen, en waar de informatie het meest toegankelijk is. Dit onderzoek geeft geen accurate analyse weer van de eigenheid of de omvang van het kinderprostitutie.

Het grootste deel van de exploitatie is clandestien. Het gebeurd door contacten in nachtclubs of cafés, of door een hooggeplaatste escorte-service, terwijl het misbruik plaatsvindt in privaat gehuurde appartementen. De informatie over deze vormen van misbruik is dus moeilijk toegankelijk.

Meer bepaald, sinds CSEC een illegale activiteit is, worden onderzoekers, die gegevens proberen te verkrijgen, geïntimideerd, lastiggevallen of verbaal of fysiek bedreigd.