Volgens het Optioneel Protocol van het VN-Kinderrechtenverdrag over de verkoop van kinderen, kinderprostitutie en kinderpornografie, kinderprostitutie is “het gebruiken van kinderen voor seksuele activiteiten voor geld of enige vorm van vergoeding”. Spijtig genoeg, is ere en tekort aan kwantitatieve gegevens over kinderprostitutie. Huidige statistieken geven amper de realiteit van deze problematiek weer omdat veel slachtoffers niet over hun ervaringen spreken en de misdaad is heel goed verborgen. UNICEF schat dat er elk jaar rond 1 miljoen kinderen in de prostitutie gaan. Kinderprostitutie komt in elk land voor, maar in sommige regios is de problematiek groter. Nochtans is het ook belangrijk om te erkennen dat de aantallen veranderen en dat verschillende factoren een invloed kunnen uitoefenen op de stijging of daling van kinderprostitutie.

 

 ECPAT France Campaign
ECPAT France Campaign

Kinderprostitutie komt over het algemeen voor in gesloten omgevingen zoals bordelen, bars, dancings, massagesalons, private huizen of bepaalde zones op straat; en in de meeste zaken is kinderprostitutie georganiseerd door kleine of zelf grote schaal netwerken van pooiers en criminele bendes. Hierdoor, zijn veel verschillende actoren betrokken in kinderprostitutie: het misbruikte kind, de klant of misbruiken en een pooier of bordeelhouder, die als tussenpersoon fungeert.

Kinderen kunnen ook geëxploiteerd worden door prostitutie als seksuele activiteiten worden vergoed door goederen en dienstverleningen zoals onderdak, eten, drugs of betere resultaten op school.

Er hoeft niet altijd sprake te zijn van seksueel contact om te spreken van kinderprostitutie. Dit betekent dat niet alleen seks met minderjarigen, maar ook striptease en seksmassages door minderjarigen onder kinderprostitutie vallen, mits er ook voor vergoed wordt.

Voor meer info: 

Een verkennende studie over jongeren, internet en betaalseks: "Op het scherp van het net" (Child Focus, 2008).